Hoe zal een moeder die haar enig kind verloren heeft reageren als ze het verhaal over de jongen in Naïn hoort voorlezen? Ik kan me voorstellen dat ze rechtstaat en luid wenend de kerk uit loopt. Ik kan me inbeelden dat ik ze hoor mompelen: 'Het kan niet echt gebeurd zijn, geen mens kan dat geloven. En als het toch een waar verhaal is, waarom alleen toen, waarom kan ik mijn kind dan niet terugkrijgen?' Ze is verbitterd. Misschien voelt ze mee met het protest van de profeet tegen God (zie de eerste lezing). 'Het kan toch niet dat u uitgerekend deze weduwe treft door haar zoon dood te doen gaan!'

Is dit een waar gebeurd verhaal? Het verschilt wezenlijk van de andere wonderverhalen. Op weinig uitzonderingen na zijn de wonderdaden die in de evangelies verteld worden Jezus' antwoord op een vraag om hulp van mensen in nood. Altijd doet hij een beroep op hun geloof. Waar geloof ontbreekt, is Jezus niet bij machte wonderen te verrichten (Marcus 6,5). Jaïrus smeekte Jezus zijn dochtertje dat op sterven lag te hulp te komen. Toen het meisje gestorven was, spoorde Jezus hem aan te blijven geloven en bracht haar weer tot leven (Lucas 8,42-54). Ook de dode Lazarus deed Jezus opstaan uit zijn graf toen zijn zuster Marta hem verzekerd had dat ze geloofde dat hij 'de opstanding en het leven' was (Johannes 11,25-27).

In het wonderverhaal over de tot leven gewekte jongen in Naïn gaat het er heel anders aan toe. Het is door Lucas mooi in scène gezet. Twee stoeten komen elkaar tegen bij de stadspoort. De lijkstoet trekt weg uit de stad. Jezus loopt voorop in de stoet van zijn volgelingen die de stad intrekken. Geen van de treurenden vraagt hem iets. Alle geloof in het leven lijkt uit hun stoet verdwenen.
Maar Jezus doet de stoet stoppen. Hij is diep geraakt door het leed van de doodbedroefde weduwe. Hij gaat recht op haar af. 'Gedaan met weeklagen!' Hij raakt de lijkbaar aan en beveelt: 'Jongen, sta op!' En de dode richt zich op. Hij 'rees op', staat er letterlijk: het werkwoord dat gebruikt wordt voor Jezus' verrijzenis.

Het is zonder meer duidelijk: de evangelist schrijft hier een paasverhaal. Dat blijkt ook al uit het feit dat hij Jezus 'de Heer' noemt die diep bewogen wordt door medelijden met de weduwe. Alleen in de verrijzenisverhalen wordt Jezus 'de Heer' genoemd.

De lijkstoet kan nu rechtsomkeer maken. Terug de stad in, de gemeenschap van de levenden. De moeder heeft op een nieuwe manier haar kind teruggekregen. Ze was zelf ten dode toe getekend, ze had niemand meer om voor te leven. Nu heeft ze opnieuw reden gekregen en overtuigde wil om te leven.

Schriftkenners zeggen dat Lucas de wanhopige weduwe ook bedoeld heeft als symbool van het volk dat geen toekomst meer zag. 'God heeft zich om zijn volk bekommerd' staat er aan het einde van het verhaal. Hij heeft het volk losgemaakt uit het verlammende verdriet om wat verloren was en het weer perspectief gegeven.